Yiğit Kaballıoğlu

Merhaba ISEWorld ailesi,
Nasilsiniz? Ben cok iyiyim, buraya gelisimden 8 ay gecti, oncelikle bu kadar uzun bir sureden sonra yazdigim icin ozur dilerim. Burada gecirdigim 7 ay benim icin cok dolu ve harika gecti. Gelmeden once kafamda bircok soru vardi, cok endiseliydim. Ama buraya geldikten sonra hayatim bir anda degisti. Benim kaldigim evde Almanya’dan da bir exchange ogrenci vardi, o bir somestir icin gelmisti, Ocak ayinda ulkesine dondu, onunla gercek kardes gibi olduk, hala her hafta konusuyoruz. Kaldigim ev kucuk bir ev, kendi bulasiklarimi kendim yikiyorum, odami topluyorum. Okulda hicbir sorunum yok ancak okulun renkleri sari, lacivert (aslinda bu bana cok dokundu ilk zamanlar, okulda ilk defa gs formasi giydigim zamanlar, bazi arkadaslarim ‘’cikar bunu, renkler guzel degil’’falan dediler) , arkadaslarimla aram cok iyi, bana cok yardim ediyorlar. Ben burada okula bir hafta gec basladim ama ilk baslarda bile arkadas sikintisi cekmedim, okuluma da cok cabuk alistim, burada herkes cok cana yakin. Burada kimse benim adimi telaffuz edemiyor. Bazilari Yicit diyor, bazilari Turkey diyor, bazilari ise Turkey boy diyor. Ama su ana kadar adimi dogru telaffuz edeni gormedim!:D Notlarim genel olarak iyi. Haftaya buradaki son gezime gidiyorum. Christmas tatilinde arkadaslarimla Florida’ya gittim, inanilmaz eglendim, harika bir yerdi. Kasim ayinda Washington D.C’ye gittim. Orasi da inanilmazdi, her yeri gordum, benim icin en heyecanli an Beyaz Saray’a gittigimiz an oldu. Daha sonra Dick Cheney ve George Bush’un konusma yaptigi yere gittik. Kaldigim eyalet(Arkansas)cok hareketli bir yer degil ama burada sikildigimi da soyleyemem, bir andan Turkiye’ye donme zamanim yaklastigi icin heyecaliyim, bir yandan da buradan ayrilacagim icin cok uzgunum.Su ana kadar hicbir buyuk sorunum olmadi, burada bir dakikam bile bos gecmiyor. Ilk donem basketbol ve futbol takimina girmek icin antremanlara gitmek istedim ama o hafta Washington gezisi oldugu icin ikisine de giremedim ama bazen yine de antremanlara gidiyorum, coach beni davet ediyor. Her Pazar gunu kiliseye gidiyorum. Kilisede de bircok arkadasim var. Ilk zamanlar arkadaslarimla okulun futbol maclarina gidiyordum(Amerikan futbolu). 2 hafta once Colorado’ya kayak yapmaya gittik. Buraya geldigimden beri her ay farkli bir eyalet gordum. Host babam hastanede calisiyor, calistigi zamanlar onu fazla gormuyorum. Genellikle buradaki host babamin  annesine gidiyorum. Onu da cook seviyorum, benim 2. Babaannem gibi oldu. Annesi de ilk donem 2 exchange ogrenci almisti, biri Brezilyali, biri Koreli. Brezilyali olan Ocak ayinda ulkesine dondu. Ilk donem biz dordumuz beraber inanilmaz eglenmistik. Hergun birbirimizi goruyorduk. Genellikle onlarla zaman geciriyordum, bazen diger exchange ogrencilerle de bulusuyorduk. Bu 7 ay hayatimda gecirdigim en dolu zaman oldu. Burada yasadiklarim benim icin cok buyuk hayat tecrubeleri oldu. Buraya geldigim icin cok mutluyum. Boyle bir deneyim yasadigim icin cok sansli oldugumu ve herkesin bu deneyimi yasamasi gerektigini dusunuyorum. Kendimi su an dunya cocugu olarak goruyorum cunku dunyanin her yerinden arkadaslarim  var! Italya’dan, Brezilya’da, Almanya’dan, Kore’den, Cin’den, Isvicre’den, Isvec’ten ve bircok diger ulkelerden cok iyi arkadasliklar edindim. Bence ben kendime koydugum bazi hedefleri Amerika’da gerceklestirdim.
Simdilik benden bu kadar!
Kendinize cok iyi bakin.
Hersey icin cook  tesekkurler!